درس پنجم

باغ سوخته

این باغ بزرگ است.درختهامیوه دار هستند….میوه ها بسیار

 هستند….

سیب... انار... انگور ها...

صاحب باغ شخصی بخشنده است که فقیران را دوست

دارد...

در باغ..

عزیزانم!میوه جمع کنید برای خانواده تان ببرید

عزیزانم!میوه جمع کنید

ببرید...

در روزی از روز ها

صاحب باغ مریض شد...پس پسرانش

را صداکرد و گفت:ای فرزندانم..

به فقیران رحم کنید!برای خدا کار کنید!

برای فقیران در باغ را باز کنید!پس قطعا ثروت فنا پذیر

است

بعد از مرگ پدر

دومی:بله این حق ماست

و هیچ حقی در آن برای دیگران نیست!

پسر اول:این باغ برای ماست!

سومی:عمل به وصیت پدر واجب است...

عمل کنید به وصیت !خداراشکر کنید برای این نعمت!

قرار دهید حقی برای فقیر و محروم!

ولی قبول نکردند.

در خانه فقیران..

-ای مادر ما مدت زیادیست که چیزی نخوردیم

-عزیزان من صبر کنید...صبر کنید...

در باغ

پسران :خارج شوید.. زمین مارا ترک کنید

این باغ برای ماست..

خارج شوید...بروید... ترک کنید...

پس خدا بدی نیت پسران را دانست

صبح روز بعد

پسران رفتند به طرف باغ... آنها را حیرت گرفت

چگونه ممکن است؟

نه ...نه.....